کپی رایت و برداشت نوشته ها از خراشاد

تمام حقوق نوشته ها و تصاویر این تارنما، تحت لیسانس Creative Commons و متعلق به خراشاد میباشد لذا استفاده از تصاویر و نوشته های آن در نشریات, روزنامه ها، سایت ها و وبلاگها, پس از اطلاع و یا کسب اجازه از نویسنده و یا مدیریت تارنما، تنها با ذکر منبع به همراه درج لینک خراشاد, بلامانع است.

Creative Commons License
Texts, Images, Audio and Video by KhorAshaD is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License


با این همه، با توجه به سرقت های اینترنتی سابق از تصاویر و نوشته های این تارنما، لازم است مطالبی را ذکر نماییم:

این تارنما سعی می نماید حق کپی رایت و مولف را رعایت نماید، لذا از خوانندگان و همکاران اینترنتی و فرهنگی نیز چنین انتظار می رود .

همچنین در مورد تصاویر، حقوق آن متعلق به عکاس است ، در نتیجه هرگونه  برداشت، انتشار، کپی و چاپ آنها در نشریات، سایت ها، روزنامه ها و … یا به صورت پوستر، برشور و … نیازمند کسب اجازه از وی و یا مدیریت تارنما است.

چگونه از نوشته ها در وبلاگ یا سایت استفاده نماییم:

اگر نوشته ای برای شما جذاب بود و قصد استفاده ار آن را در وبلاگ یا سایت خود داشتید ، توصیه می کنیم که چنین عمل نمایید:

اول:

نوشته ها ، تصاویر و .. مندرج در تارنمای خراشاد را بدون اطلاع نویسنده و مدیریت آن ،در سایت یا وبلاگ خود کپی نکنید.!

دوم:

حتی در صورتی که لینک به خراشاد میدهید، باید ما را از انتشار آن مطلع سازید. زیرا ممکن است بسیاری از مطالب و تصاویر نوشته شده در این تارنما، دارای ارزش معنوی هستند و کپی برداری از آنها حتی با لینک دادن به سایت مرجع مجاز نمی باشد.

سوم:

می توانید بجای کپی متن یا تصویر نوشته، یک پاراگراف از نوشته را در سایت خود درج کنید و برای نمایش کل آن نوشته، لینک اصلی را در وبلاگ خود قرار دهید.

نمونه ای از شیوه برداشت مطالب مورد نظر ما را می توانید در تعریف حق کپی رایت ببینید. امیدواریم شما هم به قانونمند عمل نموده و حق کپی رایت را محترم بشمارید .


کپی رایت چیست :

در ویکیپدیا آمده است :

حق قانونی و مالکانه برای تکثیر، انتشار و فروش نسخی از محصولات آفرینش فکری پدیدآور (کتاب، موسیقی و سایر آفرینش‌های فکری و هنری). از هنگامی که مؤلف اثری را خلق می‌کند، حق نشر آن اثر به او تعلق دارد، چه این اثر را در مراجع قانونی ثبت کرده باشد یا نه.

کپی رایت، حقی قانونی است که به مؤلفان، مصنفان، نمایشنامه‌نویسان، ناشران، برای نشر، تولید، فروش و توزیع انحصاری آثار ادبی، هنری و نمایشی و هرگونه محصول آفرینش فکری تعلق دارد.

حق تکثیر، (کپی‌رایت یا حق نشر) یک مجموعه از قوانین انحصاری است که به وسیله دولت برای تنظیم روش یا شیوه یا چگونگی بیان اطلاعات و ایده‌ها برای مدتی محدود تصویب شده‌است. قانون کپی رایت از زمانی که اثری به وجود می‌‌آید (به طوری که در شکلی ملموس باشد) شامل آن اثر می‌‌شود.

بر اساس پیمان برن تاریخ انقضای کپی رایت حداقل شامل طول حیات خالق و۵۰ سال بعد از مرگ اوست. این مدت زمان شامل تمام کشورهای عضو در پیمان برن می‌‌شود و هر کشور می‌‌تواند زمان بیشتری را نیز قا ئل شود. گاهی در طی یک وصیت رسمی حقوق یک اثر به بازماندگان صاحب اثر تعلق می‌‌گیرد که البته باید به تا ئید رسمی رسیده باشد.

بر خلاف یک طرز فکر عمومی که همه می‌‌پندارند اینترنت یک فضای عمومی است پس برداشت مطالب آن آزاد است , آنچه در اینترنت می‌‌بینیم تنها در صورتی قابل کپی کردن می‌‌باشد که یا دولتی بوده مانند سفارت خانه‌ها و دانشگاهها و… یا تاریخ کپی رایت گذشته باشد و یا صاحب وب‌گاه حقوق خود را لغو و یا واگذار کرده باشد.

علامت جهانی حق چاپ © است که در برخی موارد به صورت (c) یا (C) نیز نمایش داده می‌شود. در زبان فارسی برای بیان این حقوق معمولاٌ از عبارت‌هایی مانند «همه‌ی حقوق چاپ و نشر این کتاب محفوظ است.» و گاهی از علامت (ح) استفاده می‌شود.

در پرشین وبلاگ چنین نوشته شده است :

کپی رایت همان قوانین حمایت از حقوق مولف است که در پشت کتاب ها و سی دی هایی که میخرید نوشته شده و حق نشر را برای ناشر یا مولف محفوظ دانسته است……..

این قضیه در مورد محتوای تولید شده دیجیتال نیز مصداق دارد. یعنی شما حق ندارید مقاله منتشر شده در یک سایت و یا حتی یک وبلاگ شخصی را بدون اجازه و اطلاع ناشر در جای دیگری مانند وبلاگ خودتان کپی کنید و یا بصورت مقاله و یا هر فرمت دیگری از بخشی از آن استفاده کنید.

پس شما نیز بعنوان یک عضو از جامعه باید قوانین آنرا قبول داشته و به آن پایبند باشید. گرچه بعضی از این قوانین بصورت عرفی تبدیل شده است. اما حتی پایبندی به آنها نیز شخصیت مجازی شما را نشان میدهد.

سیمرغ می نویسد:

کپی رایت نوعی حفاظت قانونی از آثار چاپ شده و چاپ نشده ادبی، علمی و هنری است.این آثار به هر صورت که عرضه شده باشند، در حالی که دارای ماهیتی قابل درک باشند- یعنی دیده،شنیده یا لمس شوند، شامل این حمایت خواهند بود. اگر این اثر یک مقاله، نمایشنامه، ترانه، یک حرکت جدید در رقص، کد HTML یا گرافیک کامپیوتری باشد که قابل ثبت بر کاغذ، نوار کاست، CD یا هارد درایو کامپیوتر باشد هم، شامل قانون کپی رایت میشود. قانون کپی رایت به خالق اثر اجازه میدهد تا از حقوق انحصاری تکثیر، اقتباس در شیوه بیان نو (مانند به فیلم تبدیل کردن یک رمان)، پخش و نمایش عمومی اثر استفاده کند. انحصاری به این معنا است که تنها خالق اثر، نه کسی که به نحوی به اثر دسترسی دارد، میتواند از این حقوق استفاده کند.

وب سایت تخصصی شبکه های فروش اینترنت می نویسد :

قانون کپی رایت از زمانی که اثری در شکلی ملموس بوجود بیاید، شامل آن اثر می‌شود. برای مثال، یک ترانه سرای ساکن آمریکا، اشعار خود را نوشته، نام خود را امضا کرده و با گذاشتن نشانه Copyright ©در کنار آن تاکید می‌کند که نویسنده اشعار است. سپس نوشته هایش را در پاکتی گذاشته و به آدرس خودش پست می‌کند و این پاکت را دربسته نگه می‌دارد. درواقع شاهد او تاریخ مهر پست بر پاکت است. حالا او با در دست داشتن این نامه، اثر خود را در دفتر کپی رایت آمریکا به ثبت می‌رساند تا از هرگونه سوء استفاده حمایت شود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: