خراشاد :

بله ..هم آن و هم مدل یاهو اش که در زیرش درج شده …

خراشاد:

آخه یه دوست خوب عزیز … من هنوز شما رو نمی شناسم .. شما خودتون رو معرفی نکردید! … انتظار دارید که بگم کی هستم !؟ … هرچند بیشتر خوانندگان ثابت این تارنما می دانند که من چه کسی هستم ! … (بماند که در این تارنما کسان دیگری هم می نویسند) .. به هرحال یک ایمیل به من بزنید .. خودتون رو معرفی کنید .. اونوقت بنده درخدمتم!

خراشاد:

درود بر شما دوست عزیز … بله بنده از خراشاد خودتون هستیم! … از دوستان خراشادی بپرسید، نشانی خواهند داد !

خراشاد:

سلام بر پسرخاله عزیز … آقا ما مخلصیم .. اینور دنیا هم باشیم، شما رو هیچ وقت فراموش نمی کنیم .. انشالله دیدارمان تازه شود در ایران …

خراشاد:

ممنون از نظرتان … شما هم موفق باشید

خراشاد:

ممنون از پیامتان……….. خواهش می کنم … کاری نکردیم … به هرحال همانطور که گفتم این مناسبت ها را اگر یادمان باشد و بتوانیم ، حتما درباره شان، مطلبی می نویسیم …..

خراشاد:

شرایط اجتماعی باعث شده که مردم کمتر به هم برسند … گرونی … کار.. مشغله … هرکی به فکر خودشه … دوستی ها موقتی شده .. طولانی مدت نیست … البته من سعی می کنم ارتباطم رو همیشه با دوستان حفظ کنم و جویای حالشون باشم … چند وقت پیش دوستی به نام پریسا، می گفت از دوستان 4 سال پیشم، تنها تو باقی موندی که احوالم رو می پرسی .. بقیه که فراموش کردند … دلیل این به قول فرانسوی ها ، ژانتی بودن! شاید این حرف مادرم باشه که میگه جویا شدن احوال دوستان، باعث ایجاد محبت میشه .. هرچند بعضی وقتها مشغله زیاد باعث میشه ، مانند بقیه بشم !!
ضمنا ناشکر نباش …. تو الان ایرانی … کنار خانوادت … هنوز مثل من نشدی که 10 ماهه تنهاست و اینطور که پیش میره تا یک سال دیگه هم تنها خواهم بود !! … خدا رو شکر اینترنتی هست که کمتر احساس دلتنگی و غم بکنیم !